CentralTravel.pl

Położenie, powierzchnia i ludność

Azerbejdżan to państwo o powierzchni 86 600 km², położone w Azji nad Morzem Kaspijskim, graniczące z Rosją, Gruzją, Armenią, Iranem oraz Turcją. Stolicą jest Baku. Inne, ważne miasta to Giandża i Sumgait. Kraj ma zróżnicowaną rzeźbę terenu. W centralnej części kraju rozciąga się Nizina Kurańska. Na północy nizinę otaczają pasma górskie Wielkiego Kaukazu, z najwyższym szczytem - Bazar Diuzi (4480 m n.p.m.), a na zachodzie i południowym-zachodzie leży Mały Kaukaz. Wzdłuż granicy z Iranem ciągną się Góry Tałyskie. Najdłuższą rzeką kraju jest Kura. Jeziora występują przeważnie w górach i są pochodzenia lodowcowego.

Kraj zamieszkują Azerowie, Lezgini, Rosjanie i Ormianie. Dominującą religią jest islam. Językiem urzędowym jest azerbejdżański a obowiązującą walutą nowy manat (AZN).

Kultura i zwyczaje

Azerbejdżan posiada bogatą kulturę i liczne zabytki z wielu okresów. Najcenniejszym skarbem prehistorii są tu bez wątpienia petroglify w prowincji Kobustan, datowane na dwunaste stulecie przed Chrystusem, przedstawiające polujących i tańczących ludzi. Z tej samej prowincji pochodzi również najdalej na wschód wysunięta inskrypcja łacińska z czasów Cesarstwa Rzymskiego. Do zabytków okresu muzułmańskiego zalicza się Chan Saraj, czyli Pałac Chana w mieście Szeki, liczący blisko 5 wieków.

W Azerbejdżanie, podobnie jak w Gruzji, duże znaczenie przypisuje się toastom. Każdy toast to istne dzieło sztuki oratorskiej. Zacząć trzeba od ogółu, aby po kilku minutach dojść do szczegółu tzn. intencji, za którą się pije. Toast "krąży" wokół stołu i do zasad grzeczności należy, aby każdy uczestnik biesiady go wzniósł. Kaukaskie biesiadowanie to swoista ceremonia. Nie można zjeść, podziękować i samowolnie odejść od stołu. Na biesiadowanie zawsze musi znaleźć się czas. Ludzie celebrują wspólne posiłki, co daje im poczucie wspólnoty.

Mimo powszechnej biedy wieczory w miastach tętnią życiem, otwartych jest dziesiątki restauracji, dymią ruszty z pieczonymi szaszłykami, słychać głośne rozmowy, śmiechy. Niektórzy uważają to za próby przezwyciężenia biedy i frustracji. Azerowie nie dali się wciągnąć w wir bezustannej pogoni za pieniądzem i karierą. Tutaj czas jakby zatrzymał się w miejscu.

Innymi zwyczajami panującymi w Azerbejdżanie są: odpowiedni ubiór w trakcie zwiedzania meczetu, oraz obyczaj zdejmowania butów udając się w gościnę i wchodząc do czyjegoś do mieszkania. Pytając się o drogę należy unikać policji, a raczej spytać o drogę, kierowcy albo właściciela sklepu. Do ciekawostek obyczajowych należy również sposób witania się panów, wymieniających się całusami oraz to iż trudno spotkać tu papier toaletowy a środkiem zastępczym jest po prostu woda z konewki.

Turystyka

Azerbejdżan, choć jest największym i najbardziej ludnym państwem Kaukazu Południowego, jest bardzo rzadko odwiedzany przez turystów. Jest to kraj o zróżnicowanej przyrodzie i dość egzotycznej kulturze. Główną atrakcją są szczyty Wielkiego Kaukazu. Kilka gór przekracza tam 4000 metrów wysokości, w tym najwyższy szczyt państwa – Bazar Diuzi. Azerski Kaukaz wyrasta niemal pionową ścianą z równin Niziny Kurańskiej, co zapewnia spektakularne widoki w okolicach miast Zakatala, Szeki czy Gabala. Na wschodzie Kaukaz opada w stronę największego jeziora świata - Morza Kaspijskiego, a po jego drugiej stronie łączy się z Górami Kopet-Dag w Turkmenistanie.

Do niewątpliwych atrakcji turystycznych należy piętnastowieczny Pałac Szacha, średniowiecznego państwa Shrivan, oraz meczety, dziedzińce i grobowce w mieście Baku. Osoby spędzające wczasy w Azerbejdżanie koniecznie muszą obejrzeć obszar Starego Miasta wraz z twierdzą Iczeri-Szeker, Basztę Dziewiczą z XII wieku oraz minaret Synyk Kała z 1078 roku. W głębi kraju godnym polecenia i zwiedzenia są; Quba, Qala Alti, Lazy, Qebele, Saki, Marchala oraz Zaqatala. W prowincji Kobustan nad Morzem Kaspijskim, w towarzystwie złóż ropy i gazu, występują liczne wulkany błotne, czyli góry zaschniętego błota sięgające nawet ponad 500 metrów wysokości, które bulgocząc wypluwają z głębi Ziemi kleistą maź.

Najlepszymi porami na zwiedzanie Azerbejdżanu są wiosna i jesień. Latem temperatura w większych miastach przekracza 40ºC w cieniu, dlatego też tę porę roku warto spędzić w wysokogórskich regionach przy granicy z Dagestanem, gdyż wtedy niemal całkowicie ustępuje pokrywa śnieżna i panuje ciepły, przyjemny klimat.

Podróż

Nie ma bezpośrednich połączeń z Polski do Azerbejdżanu. Bezpośrednie loty do Baku odbywają się z wielu innych miast Europy, m.in. z: Moskwy, Kijowa, Rygi, Stambułu, Frankfurtu nad Menem, Wiednia.

Z kolei najdogodniejsza droga lądowa wiedzie przez Gruzję. Tu znajduje się przejście drogowo-kolejowe „Czerwony Most” (niedaleko Tbilisi) oraz przejście drogowe Bałakany-Ladogechi (region Kachetia). Ponadto osoby planujące spędzić wczasy w Azerbejdżanie mogą skorzystać z przejść na granicy z Iranem: Astara nad Morzem Kaspijskim oraz Dżulfa w Nachiczewanie. Dostępne jest również przejście w miejscowości Sadarak między Turcją a Obwodem Nachiczewańskim (azerska eksklawa).

Zdecydowanie należy zrezygnować z jakichkolwiek zamiarów dojazdu do lub wyjazdu z Azerbejdżanu przez granicę z Federacją Rosyjską lub Armenią. W pierwszym przypadku granica jest dostępna tylko dla obywateli Wspólnoty Niepodległych Państw. Natomiast Armenię z Azerbejdżanem nie łączy żadne przejście graniczne; brak tu nawet łączności telefonicznej, wymiany pocztowej oraz komunikacji lotniczej.

Kuchnia

Azerbejdżańska kuchnia opiera się głównie na ryżu i baraninie. Najważniejszym daniem, prawdziwym królem na tutejszym stole, jest pilaw. Istnieje kilka różnych jego odmian: mleczny, owocowy, ziołowy, mięsny, orzechowy itd. Popularne są także „gołąbki” zwane dolma, w postaci faszerowanych papryk i pomidorów. Na południu Azerbejdżanu specjalnością jest ləvəngi, tj. kurczak lub ryba z farszem orzechowo-granatowym. Z kolei północ słynie z piti - zupy gotowanej w glinianym naczyniu, składającej się z baraniny, ziemniaków, grochu i cebuli. Ponadto Azerowie przyrządzają przepyszne szaszłyki. Są one serwowane z doskonałymi słonymi serami i całą plejadą najprzeróżniejszych warzyw z pomidorami na czele. Do swoich szaszłyków Azerowie zawsze jedzą wielkie ogromne ilości wszelkiego rodzaju „zielska”. Dla turystów spędzających wczasy w Azerbejdżanie są to dziwne roślinki, łodygi, liście dość dziwne w smaku i o podejrzanych kształtach i barwach. Obok płaskiego doskonałego chleba są one najczęściej sprzedawanym towarem na bakijskich bazarach. Dodatkowo Azerowie jadają najprzeróżniejsze zupy, pierogi, zawijańce o trudnych do zapamiętania nazwach. I wszystko oczywiście suto zakrapiane miejscową wódką. Poza specjałami lokalnymi, dostępne są kuchnie innych nacji. W szczególności kuchnia gruzińska, turecka, ukraińska, hinduska czy też chińska.

Zwiedzanie

• Kompleks średniowiecznego miasta Icheri Sheher.

• Lahic – starożytna górska perska osada.

• Szeki – miasto pięknie położone w przedgórzach Wielkiego Kaukazu z pochodzącym z XVIII w. pałacem szekińskich chanów.

• Xinaliq – średniowieczna wioska w Wysokim Kaukazie.

• Krasnaja Słoboda – największa na Kaukazie osada żydowska zwana ongiś Kaukaską Jerozolimą.

• Rezerwat Gyzyl-Agacz – największy w Azerbejdżanie rezerwat przyrodniczy położony w zatoce Morza Kaspijskiego; jedno z największych w świecie miejsc zimowania ptactwa wodnego w tym flamingów.

• Wielki Kaukaz.

• Yanar Dag – Płonąca Góra – miejsce, gdzie płoną od tysiącleci naturalne ognie.

• Świątynia ognia Ateshgyah – jedna z nielicznych w świecie zachowana w całości świątynia zoroastryjska znajdująca się w Surachany ma przedmieściach Baku.

• Pałac Szirwanszachów – władców średniowiecznego państwa Szirwan istniejącego na terenie płn. Azerbejdżanu w IX-XVI w.

Zdrowie

Nie ma obowiązkowych szczepień. Zagrożeniem może być jedynie żółtaczka pokarmowa. Turyści spędzający wczasy w Azerbejdżanie, zwłaszcza na południu kraju, mogą profilaktycznie zaszczepić się przeciwko błonicy i przyjmować preparaty antymalaryczne. Należy pić wodę przegotowaną lub butelkowaną oraz myć warzywa i owoce przed jedzeniem. W nagłych przypadkach można wezwać karetkę państwowego pogotowia ratunkowego, której załoga udzieli podstawowej pomocy za niewielką opłatą lub bezpłatnie. W Baku istnieją też prywatne pogotowia – mają bardziej nowoczesny sprzęt, a personel mówi po angielsku. Bardzo trudno znaleźć placówkę medyczną poza Baku.

Ambasady

Ambasada RP w Baku

ul. Kiczik Gala 2Iczeri Szeher (Stare Miasto)AZ-1000 Baku, Azerbejdżantel.: (+994 12) 492-01-14, 497-52-81 i 497-47-08, faks: (+994 12) 492-02-14e-mail: embpol@azeurotel.com

-----------------------------------------------------------------

Źródło artykułu - http://www.centraltravel.pl/przewodniki

Najlepsze oferty last minute - www.CentralTravel.pl