CentralTravel.pl

Miasto, nazywane Perłą Adriatyku, zajmuje 364 km2 powierzchni i jest domem dla ok. 56 tys. mieszkańców. Pod zarządem władz miejskich pozostają także wyspy Archipelagu Elafitskiego: Šipan, Lopud, Koločep, Tajan, Olipa, Jakljan i Daksa. Dubrownik ma klimat typowo śródziemnomorski - przeciętne roczne opady kształtują się w okolicach 1250 mm, a słońce świeci przez prawie 2600 godz. w roku.

Warto zobaczyć

Miasto otaczają fortyfikacje o długości 1940 m, wysokości do 25 m i grubości, która waha się w granicach 1,5-6 m. Mury, budowane od IX do XVII w., wzmacnia dodatkowo pięć bastionów, trzy wieże okrągłe i dwanaście kwadratowych. Można po nich spacerować.

Jednym z najpiękniejszych punktów widokowych jest najwyższa, północna baszta Minčeta z XIV i XV w., której pierwowzór wzniósł w 1319 r. Nichifor Ranjina. Obecny, owalny kształt przybrała w czasach renesansu dzięki znanemu florenckiemu architektowi Michellozzo Michellozziemu oraz nie mniej znanemu budowniczemu chorwackiemu - Jurajowi Dalmatinacowi.

Po północno-wschodniej stronie murów, tuż za bramą Ploče, wznosi się fort Revelin - duża twierdza na planie nieregularnego czworokąta, zbudowana w poł. XVI w. według projektu Antona Ferramollino, który został w tym celu przysłany z Hiszpanii przez admirała Dorię. Fort św. Jana znajduje się po południowo-wschodniej stronie obwarowań. Jego najstarszą, nadal istniejącą wieżę wzniesiono w 1. poł. XIV w. Dzisiejszą, półokrągłą formę otrzymał w XVI w.

Poza murami miejskimi zachował się fort Lovrijenac z XIV w., wznoszący się na wystającej z morza skale o wysokości 37 m. Lovrijenac można zwiedzać codziennie z wyjątkiem niedziel, wstęp ok. 1 EUR. Ciekawostką jest, że to Wenecjanie postanowili wybudować w tym strategicznym punkcie fortecę, która miała pomóc w utrzymywaniu kontroli nad Dubrownikiem. Gdy mieszkańcy miasta dowiedzieli się o tych zamiarach, postanowi ich uprzedzić. W rekordowym czasie trzech miesięcy wznieśli tu twierdzę, krzyżując plany konkurentów. Obecnie fort Lovrijenac znany jest jako niezwykła scena teatralna, jedna z najsłynniejszych na świecie.

Najważniejszą ulicą Dubrownika jest Placa, przebiegająca przez środek Starego Miasta od bramy Pile do przeciwległej ściany murów obronnych, niedaleko starego portu. Obecny wygląd zawdzięcza odbudowie miasta po wielkim trzęsieniu ziemi w 1667 r. Wcześniej po obu stronach znajdowały się bogate renesansowe pałace, podobne do pałacu Sponza albo pałacu Rektorów. Podczas odbudowy Dubrownika po kataklizmie skupiono się na szybkim przywróceniu miasta do życia, toteż mniej ważne były względy estetyczne.

Placa została wykonana z białego wapienia, pochodzącego z wyspy Brač. Przez wieki kamień ten nabrał niebywałego połysku i gładkości. Po prawej stronie, przy wejściu do Starego Miasta przez bramę Pile, znajduje się Wielka Fontanna Onufrego (Velika onofrijeva česma). Jest to okrągła, dosyć spora budowla, którą w 1438 r. wzniósł Onofrio di Giordano della Cava, żeby uczcić zakończenie budowy wodociągu, dostarczającego miastu wodę ze źródeł rzeki Dubrovački, odległych o 12 km. Zaraz za fontanną na południu wznoszą się zabudowania dawnego żeńskiego klasztoru św. Klary (sv. Klare), powstałe na przełomie XIII i XIV w. W 1434 r. w skrzydle klasztoru utworzono jeden z pierwszych na świecie sierocińców. Po drugiej stronie Placy, koło wejścia na mury obronne, stoi kościół św. Zbawiciela (sv. Spasa). Ten niewielki kościółek został zbudowany przez Petra Andrijicia w latach 1520-28 w stylu renesansu lombardzkiego. Jest to jedna z nielicznych budowli Dubrownika, która przetrwała wielkie trzęsienie ziemi w 1667 r. W 1527 r. Piotr z Urbino namalował wewnątrz obraz Wniebowstąpienie.

Podłużny, jednonawowy kościół romańsko-gotycki z barokowym wystrojem wnętrza, zwrócony bokiem do ulicy to część kompleksu klasztornego Franciszkanów (Franjevački samostan) z 1317 r. W kościele warto zwrócić uwagę na kaplicę rodu Buniciów oraz grobowiec słynnego poety Ivana Gundulicia (1589-1639). Przy wejściu zwraca uwagę piękny portal, z pietą autorstwa miejscowych mistrzów Petara i Leonarda Andrijiciów (1498). W przylegającym do kościoła późnoromańskim klasztorze znajduje się piękny dziedziniec - dzieło Mihoja Brajkova, Leonarda Stjepana, Miljana Radomisticia i Ratka Brajkovicia, w którym kapitele podwójnych kolumn są zwieńczone rzeźbami. Największą atrakcją i ciekawostką klasztoru jest jednak zabytkowa apteka, która jest prawdopodobnie najstarszym obiektem tego typu w Europie. Początkowo służyła tylko mnichom, ale już w 1391 r. otwarto ją dla całej społeczności miasta. Warte zwiedzenia jest także mieszczące się w kompleksie Muzeum Małych Braci (Muzej Male Braće). Bardzo interesującym eksponatem jest wizerunek Dubrownika sprzed trzęsienia ziemi w 1667 r.

Muzeum Marina Držicia (Dom Marina Držića) jest to placówka poświęcona jednemu z największych chorwackich poetów - Marinowi Držiciowi (1508-67) - i jedyne w Chorwacji muzeum teatru.

Idąc Placą dalej na wschód, należy skręcić w prawo, w jedną z uliczek, gdzie przy ulicy Od Puča 8 (równoległej do Placy) wznosi się cerkiew prawosławna. Serbski kościół prawosławny wzniesiono w 1887 r. w stylu serbsko-bizantyjskim. Wewnątrz można obejrzeć ekspozycję kilkudziesięciu ikon namalowanych w różnych stylach - od XV do XIX w. O tym, że Dubrownik był miastem wielu kultur, świadczą nie tylko liczne kościoły i cerkiew, ale także synagoga, usytuowana przy ulicy Židovskiej, odbijającej od Placy tuż przed placem Luža. Jest to jedna z najstarszych synagog w Europie, pochodząca z XV w.

Ze wschodniej strony główny deptak Dubrownika zamyka plac Luža. Jego nazwa pochodzi od tzw. Loggii Dzwonów, która znajdowała się w tym miejscu. Jej dzwony ostrzegały kiedyś mieszkańców miasta przed zbliżającym się niebezpieczeństwem, a także zwoływały Wielką Radę.

Z północnej strony placu Luža stoi pałac Sponza, zbudowany w latach 1516-22 według projektu miejscowego architekta Paskoje Miličevicia, przy udziale braci Andrijić. Niegdyś mieściły się tu urząd celny, skarbiec, mennica, bank, urząd miar, Akademia Dubrownicka, a nawet Muzeum Rewolucji Socjalistycznej. Za czasów Republiki Dubrownickiej na parterze pałacu spotykali się kupcy i politycy miasta. Pałac Sponza, reprezentujący oryginalny gotycko-renesansowy styl, przetrwał trzęsienie ziemi z 1667 r. Dzisiaj mieści się w nim Archiwum Republiki Dubrownickiej (Arhiva Dubrovačke Republike) ze wspaniałą kolekcją manuskryptów (niektóre prawie tysiącletnie) oraz wystawą ukazującą dzieje Dubrownika. W głębi pałacu znajduje się niewielki dziedziniec z arkadami; po lewej stronie urządzono przejmującą ekspozycję dotyczącą obrony Dubrownika przed armią serbską i czarnogórską w latach 1991-95.

Na środku placu Luža wznosi się kolumna Orlanda, rzeźba średniowiecznego rycerza, którego pierwowzorem był Roland. Wykonana przez Antuna Dubrovčanina w 1418 r., przez długie lata stanowiła symbol wolności Dubrownika. To przy niej odbywały się ważne zgromadzenia, tutaj obwieszczano wiadomości i publicznie karano przestępców. Długość prawego przedramienia Orlanda służyła jako oficjalny wyznacznik miary za czasów Republiki Dubrownickiej - był to tzw. łokieć dubrownicki (51,2 cm). W 1825 r. kolumnę przewrócił silny wiatr i przez następnych 50 lat tkwiła w jakimś magazynie. Kiedy ponownie ją postawiono, miecza nie skierowano jak w przeszłości na wschód - Turcy przestali być groźni, lecz na północ, wieszcząc, że stamtąd przyjdzie zagrożenie.

Stojąc na placu Luža, widzimy wieżę zegarową z 1444 r., mierzącą 31 m wysokości. Zegar został wykonany z metalu przez Lukę Mihočina. Specjalne figury, które wydzwaniają godziny, pierwotnie były drewniane, jednak w 1478 r. zastąpiono je rzeźbami z brązu, które z czasem zzieleniały (miejscowi mówią na nie „zelenci"), a dzisiaj są symbolem przemijającego czasu. Specjalne wskazówki zegara pokazują poszczególne fazy księżyca. W 1506 r. Ivan Rabljanin, producent armat na dubrownickich murach, odlał dzwon, który został tu umieszczony. Tuż przy wieży wznosi się XVIII-wieczny budynek Straży Głównej. Po jej prawej stronie znajduje się tzw. Mała Fontanna Onufrego (Mala onofrijeva česma) z XV w., dzieło Pietro di Martino da Milano.

Od południowej strony placu Luža, naprzeciwko pałacu Sponza, zachował się misternie zdobiony kościół św. Błażeja (sv. Vlaho) - patrona Dubrownika. Dzisiejsza barokowa świątynia pochodzi z lat 1706-14. Została zaprojektowana przez Marino Gropellego, który wzorował się na kościele św. Maurycego w Wenecji. Pierwotny, romański kościół zniszczyło trzęsienie ziemi. Do wejścia wiodą szerokie schody z balustradami. Romańską pozostałością we wnętrzu jest słynna srebrna rzeźba św. Błażeja, trzymającego w ręce makietę Dubrownika sprzed trzęsienia ziemi, jednak całe wnętrze świątyni jest przede wszystkim wspaniałym przykładem bogatego baroku.

Północno-wschodnie krańce Starego Miasta, w bezpośrednim sąsiedztwie bramy Ploče, zajmują zabudowania kompleksu klasztoru Dominikanów, stanowiące przykład eklektycznej budowli, w której wyraźnie dominują gotyk i renesans. Dość rozległy klasztor zaczęto wznosić w 1228 r., wówczas także przebudowywano mury obronne. We wschodnim skrzydle jest usytuowane muzeum (ul. sv. Dominika 4, tel.: +385 20 321427, czynne codz. 8.00-18.00, wstęp ok. 2 EUR), w którym można zobaczyć ciekawą kolekcję malarstwa miejscowych artystów. Interesująca jest także zbiór biblioteczny muzeum, który przez stulecia gromadzili i konserwowali dominikanie.

Przy ulicy Pred Dvorom 3, odbiegającej od placu Luža na południe, mieści się Pałac Rektorów (Knežev dvor). Początkowo na jego miejscu stał zamek obronny z XII-XIII w., zniszczony na skutek eksplozji prochu w 1435 r. Po trzęsieniu ziemi w 1667 r. mistrzowie z Korčuli - Salvi di Michele, Pietro di Martino da Milano i Jeronim Škarpa - zbudowali tu pałac w stylu renesansowym. Za czasów Republiki Dubrownickiej mieściły się w nim najważniejsze urzędy. Rektor, w trakcie piastowania najwyższej godności państwowej, bezgranicznie poświęcał się służbie: mieszkał w pałacu sam i nie mógł go opuszczać za wyjątkiem przyczyn związanych ze sprawami urzędowymi. W Pałacu Rektorów mieściło się także więzienie, arsenał broni oraz specjalna sala, w której odbywały się zebrania Wielkiej Rady i Senatu.

Pałac Rektorów przypomina wenecki Pałac Dożów. Fasadę od strony ulicy podpierają kolumny z korčulańskiego marmuru z pięknie zdobionymi kapitelami. Wewnątrz znajduje się dziedziniec z krużgankami, na którym latem odbywają się koncerty muzyki klasycznej. Nad drzwiami do sali, w której gromadziła się Wielka Rada, widnieje łaciński napis: „Zapomnijcie o sprawach osobistych - dbajcie o sprawy publiczne". To niezwykłe, ale w wypadku dubrownickich rektorów maksyma ta nie była tylko pustym frazesem. Historyczną pamiątką jest także zegar, który zatrzymał się na godzinie 5.45, kiedy to, po wkroczeniu wojsk marszałka Marmonta, Republika Dubrownicka przestała istnieć.

Na południowym krańcu ulicy Pred Dvorom na niewielkim wzgórzu stoi katedra Wniebowstąpienia NMP (Stolna crkva Velike Gospe). Jest to barokowy, nakryty kopułą kościół z 1713 r., zaprojektowany przez Buffaliniego z Urbino. Oczywiście przed XVIII w. na miejscu katedry znajdowały się starsze świątynie. Pierwsza z nich powstała już w VII w., a w XII stuleciu stał tu kościół romański, według tradycji ufundowany przez angielskiego króla Ryszarda Lwie Serce. Władca chciał w ten sposób odwdzięczyć się za uratowanie z katastrofy morskiej.

Na zachód od Pałacu Rektorów odchodzi niewielka uliczka, którą po chwili dochodzimy do miejskiego targowiska. To Gundulićeva Poljana. W środku placu króluje rzeźba Ivana Gundulicia - słynnego poety pochodzącego z Dubrownika. Wsławił się on głównie jako autor poematu Osman, w którym opiewał walki pod Chocimiem. Postument pomnika poety ozdabiają cztery płaskorzeźby, przedstawiające sceny z poematu - można się tu doszukać wizerunków króla Jana III Sobieskiego i hetmana Chodkiewicza.

Nieco na południe od placu Gundulicia wznosi się kościół św. Ignacego (sv. Ignacija), do którego wiodą szerokie, barokowe schody. Zbudowano go w latach 1699-1725, według projektu włoskiego architekta Andrei Pozzo. W środku zachwycają boczne ołtarze, a na prawo od wejścia jedna z najstarszych w Europie (1885) imitacji groty w Lourdes.

Noclegi znajdziesz na stronie www.DiscountHotelsCompare.com (porównanie 30 sytemów rezerwacyjnych) Hotel comparison.

Hotel Petka, Obala Stjepana Radića 38 (w dzielnicy Gruž), tel.: +385 20 410500, faks: 20 410127, położony koło portu, posiada dobre połączenie autobusami za Starym Miastem. Dwójka ze śniadaniem 52-72 EUR.

Hotel Kompas, Šetalište Kralja Zvonimira 56 (niedaleko plaży, zalecana wcześniejsza rezerwacja), tel.: +385 20 352000, faks: 20 435877, e-mail: sales@hotel-kompas.hr, http://www.hotel-kompas.hr, znajduje się na półwyspie Lapad, w pobliżu plaży i basenu. Dwójka 80-100 EUR/os.

Gastronomia

Restauracja Jadran, mieszcząca się w atrium dawnego klasztoru św. Klary i czynna do północy, serwuje wyśmienite jedzenie.

Konoba Amoret, w samym centrum, naprzeciw wejścia do katedry, czynna 10.00-24.00, oferuje potrawy w przystępnych cenach: zupa rybna - 3,5 EUR, sałatka z owoców morza - 8,5 EUR, spaghetti - 5 EUR. Zniżki dla grup.

---------------------------------------------------------------------------------------

Tanie wycieczki do Chorwacji można wyszukać na stronie www.CentralTravel.pl