CentralTravel.pl

   Florencja na przestrzeni wieków odegrała bardzo ważną rolę jako miasto-przywódca polityczny Toskanii. Już od momentu założenia wspaniale prosperowała, a było to możliwe dzięki położeniu przy ważnych szlakach komunikacyjnych. Symbol Florencji, lilia, miał odzwierciedlać kwitnącą gospodarkę miasta.

Spacer po Florencji warto rozpocząć od piazza Santa Maria Novella, na którym znajduje się kościół o tej samej nazwie. Budowę tej pięknej świątyni, będącej przykładem architektury gotyckiej, rozpoczęto w połowie XIII w. Dzieła sztuki, które warto tu obejrzeć, to m.in. Matka Boska z Dzieciątkiem Nina Piasana i płyta nagrobna brata Lionarda Dati autorstwa Ghibertiego. Kolejna kaplica – Strozzich – zdobiona jest freskami Filippa Lippiego z przełomu XV i XVI w. W zakrystii można oglądać Ukrzyżowanie pędzla Giotta, a także dwa freski Masaccia: Święta Trójca (po raz pierwszy użyto tu perspektywy, 1427 r.) oraz Śmierć.

Pobliski kościół San Lorenzo powstał ok. IV w., a ok. roku 1000 nadano mu kształty romańskie. Wnętrze składa się z dużej nawy głównej ze stropem kasetonowym i dwu mniejszych naw. Freski Rossa Fiorentina, drogie wyposażenie, rzeźby i płaskorzeźby Donatella i Michała Anioła to tylko niektóre arcydzieła, które można podziwiać w tym w kościele.

Znajdująca się przy San Lorenzo Biblioteca Laurenziana została założona przez Kosmę Starego. Ta XVI-wieczna konstrukcja projektu Michała Anioła to jeden z pierwszych zwiastunów baroku.

Idąc od kościoła San Lorenzo na wschód, staniemy przed renesansowym Palazzo Ricciardi, który powstał w połowie XV w. Dzisiaj mieści się tu siedziba prefektury.

Przy piazza San Giovanni znajduje się baptysterium – najstarszy budynek o charakterze religijnym w centrum Florencji. Prawdopodobnie baptysterium powstało ok. V w. w miejscu wcześniejszego budynku rzymskiego. Pierwsze wzmianki o nim pochodzą z 879 r., a w 1150 r. nadano mu dzisiejszy kształt.

Wznosząca się obok baptysterium świątynia to florencka katedra. Obok bazyliki św. Piotra w Rzymie i katedry w Mediolanie jest największym kościołem na świecie. Budowa rozpoczęła się w 2. poł. XIII w., a ok. 1417 r. Brunelleschi zaprojektował imponującą kopułę, która została ukończona w 1471 r. Marmurowy wystrój zewnętrzny pochodzi z XIX w.

Naprzeciw katedralnej absydy mieści się wejście do Museo dell’Opera del Duomo. Zbiory zawierają dzieła, które zostały zastąpione kopiami w katedrze lub podczas kolejnych restauracji usunięte.

Wznosząca się obok katedry dzwonnica to dzieło Giotta z początku XIV w. Cykl płaskorzeźb u podstaw przedstawia zajęcia ludzi podzielone według kategorii necessitas, virtus, sapientia (konieczne, nobliwe i związane z wiedzą) oraz cnoty chrześcijańskie, sakramenty, sztuki wyzwolone, sceny ze Starego Testamentu.

Jeżeli spod katedry ruszymy na północ, dotrzemy do piazza SS. Annunziata. Podcienia okalające go z trzech stron otulają bazylikę SS. Annunziata oraz Ospedale degli Innocenti (sierociniec). Bazylika powstała w połowie XV w. wg projektu Michelozza, który zaplanował również atrium z wymyślnymi łukami i kapitelami. W atrium znajdują się freski Andrei del Sarto (Narodziny Maryi), Rosa Fiorentina i Pontorma. Z kolei Ospedale degli Innocenti to pierwszy sierociniec w Europie, ufundowany przez cech jedwabny, budowany od 1419 r. przez Brunelleschiego.

W sąsiednim Palazzo della Crocetta mieści się dzisiaj Museo Archeologico z wielką ekspozycją poświęconą obecności Etrusków w Toskanii.

Na wschód od Ospedale degli Innocenti, przy via Borgo Pinti, na wysokości numeru 58 znajduje się klasztor i kościół S. Maria Maddalena dei Pazzi. Benedyktyński kościół powstał w XIII w., w sto lat później został przebudowany. Przed kościołem znajduje się ciekawy XVI-wieczny dziedziniec, a w jednej z sal przyległego klasztoru – Ukrzyżowanie Perugina.

Z kolei na wschód od Ospedale degli Innocenti, na piazza San Marco (placu św. Marka), znajduje się kościół dominikański pod tym wezwaniem. Klasycyzująca fasada kościoła z końca XVIII w. zdobiona jest bogatymi stiukami.

Galleria dell’Accademia leży w rogu piazza S. Marco. Założona w 1563 r. przez Kosmę I Akademia Sztuk Pięknych mieściła szkołę i galerię. To właśnie tutaj znajduje się oryginał rzeźby Dawid Michała Anioła i inne rzeźby mistrza oraz malarstwo florenckie z XIII–XVI w.

W części Florencji położonej pomiędzy kościołem San Lorenzo a rzeką Arno warto zobaczyć dwa imponujące pałace z XV wieku: Palazzo Strozzi i Palazzo Rucellai.

Jeżeli spod Palazzo Rucellai udamy się na wschód, przy via de’Calzaiuoli zobaczymy oratorium Orsanmichele. Powstało ono w 1. poł. XIV w. na miejscu kościoła z VIII w. dedykowanego S. Michele in Orto. W XIV w. zbudowano tu kościół, który miał prawo do wystawiania w zewnętrznych niszach figury własnego patrona.

Via de’Calzaiuoli doprowadzi nas do piazza Signoria. Plac ten istniał już w XIII w. i w ciągu stuleci wzbogacał się kolejnymi klejnotami sztuki i architektury. Znajdują się tu Palazzo Vecchio, loggia Signorii oraz fontanna Neptuna (koniec XVI w.). Przed fontanną zaznaczone jest miejsce, w którym stracony został Savonarola.

W sąsiednim budynku, wybudowanym przez Vasariego w 2. poł. XVI w. Palazzo Uffizi , mieści się Galleria degli Uffizi, jedno z najważniejszych muzeów świata. Złożyły się na nie zbiory Medyceuszy i Lorenów, które były następnie sukcesywnie wzbogacane.

Niedaleko, bo przy piazza S. Firenze, wznosi się Bargello. Jest to jeden z najciekawszych architektonicznie pałaców florenckich, a początki jego budowy sięgają końca XIII w. Dzisiaj w pałacu mieści się Museo Nazionale (Muzeum Narodowe) z ważnymi dziełami Ghibertiego, Donatella, Verrocchia, Michelangela i Celliniego.

Kierując się na wschód, dotrzemy na szeroką piazza Santa Croce z kościołem Santa Croce. Marmurowa fasada, dzwonnica i pomnik Dantego powstały w XIX w. Projektant kościoła pragnął, by przypominał on rzymskie bazyliki wczesnochrześcijańskie.

Na drugą stronę rzeki Arno warto przejść przez Ponte Vecchio – Most Złotników. Został skonstruowany w 1345 r. w miejscu wcześniejszych przepraw przez Arno (obecnych już w epoce rzymskiej). Od początku jego istnienia mieściły się tu obecne również dzisiaj sklepiki i kramy.

Zaraz za mostem znajduje się kościół S. Felicitŕ, jest to prawdopodobnie najstarsza świątynia florencka (IV w.), której przedsionek znalazł się w korytarzu Vasariego.

Natomiast przy piazza dei Pitti znajduje się wspaniały renesansowy Palazzo Pitti. Ogromny budynek pełnił w przeszłości funkcję rezydencji książęcej Medyceuszy. Powstał w 2. poł. XV w. na zamówienie bogatego bankiera Lukki Pitti. Mieszcząca się w pałacu Galleria Palatina jest otwarta dla szerokiej publiczności od początku XIX w. Galleria Palatina to właściwie olbrzymia pinakoteka. Słynie z obszernej kolekcji dzieł renesansowych i barokowych. W pałacu zwiedzający mogą również oglądać apartamenty królewskie. Zamieszkiwane były one w przeszłości nie tylko przez Medyceuszy, lecz również przez królów Włoch – dynastię sabaudzką.

Nad Galerią Palatina znajduje się Galleria d’Arte Moderna, która pokazuje rozwój sztuki włoskiej od XVIII do XX w. Mieści się tu również Muzeum Srebra. Na tyłach pałacu rozciągają się ogrody Boboli, jedne z najpiękniejszych w całych Włoszech.

Warto także wstąpić do pobliskiego kościoła Santo Spirito, przy piazza Santo Spirito. W zamyśle kościół miał się zbliżać do klasycznego ideału budynku na planie centralnym. Barokowy ołtarz wysadzany jest drogocennymi kamieniami. Czterdzieści kaplic zachowało w większości oryginalny wystrój (na swoich miejscach znajdują się renesansowe ramy obrazów).

Barokowy dzisiaj kościół Santa Maria del Carmine został wybudowany w miejscu spalonego kościoła Karmelitów, z którego pozostały jedynie dwie XV-wieczne kaplice (Corsini, Brancacci) i zakrystia. Freski kaplicy Brancacci wykonało trzech największych malarzy epoki: Masolino, Masaccio i ­Filippino Lippi.

Usytuowany na górze (stąd nazwa) kościół San Miniato al Monte jest ważnym reprezentantem architektury romańskiej. Już od roku 250 czczono tu św. Miniato, męczennika. Wnętrze przedstawia trzy poziomy architektoniczne: podziemnej krypty, podłogi i podwyższonego prezbiterium. Marmurowa podłoga pochodzi z początku XIII w. W zakrystii znajduje się cykl fresków z końca XIV w. Spinella Aretina ze scenami z życia św. Benedykta.

Magdalena Kubas, Agnieszka Liszka

-----------------------------------------------------------------

Źródło artykułu - http://www.centraltravel.pl/przewodniki

Najlepsze oferty last minute - www.CentralTravel.pl